Drit’z

Kapitullni ishte vargu,shkputun prej shtigjevet’madhnis t’shpirtit tand. Mi ujt vnoj kujtimin,asht aq i kthjellt e i thellsaqi harresen harron. Varg t’g’jat shkputa,n’at shteg ku shpirti,t’pushoi mi t’vertetenqi gjithmon do ta kumtoj.
Thoshin…

Thoshin mbi gur të ecja,se bir trimnie do ngecja. Thoshin zjarr flak t’ndizem,nga dashnia e thellë për atdhe të digjëm. Thoshin artin e shpat’s ta m’soja,si ushtar i t’vertetës vet t’luftoja. Thoshin n’prazmore t’çelikut t’vishem,që n’tokë shenja feje fisnike t’piqen.
…profecitë e profetit “progres”!

“Hapni zemrat o njerëz,fillimi i asaj që e quajmë fund po vjen,aq larg mendohet po fatkeqësish afër përjetohet,e i ziu njeri që atyre u nënshtrohet!” Gjinitë e njëjta nga egoizmi do kërkojnë të bashkohen,fëmijët me kafshë do zëvendësohen ,meshkujt të zhduken do fillojnë ,femrat do të jenë në kërkim të pak meshkujve që do të rrojnë. Egoizmi do zë vendin e dashurisë,skllavëria do zë vendin e lirisë,kënaqësia do zë vendin e lumturisë,mosbesimi do ta zë […]
Injoranca

iu turr shtigjeve t’ditunis.Shkatrroi çdo gjan’koh t’rinis! Trupa t’njerzven’male t’knaqsis;Shpirta t’marr t’lidhunn’pakt t’djallnis.
Gjak!

Isha atyku loti ishte gjak!Isha atyku djersa u duk gjak!Isha atyku nena pati duart gjak!Isha atyku britmat u ban gjak!Isha atyku baba u m’lu me gjak! Po shkoj aty ta shk’pus,njat lule kujtimesh,njat lule-gjak
Posht Krònosi!

Anmikut me emen koh:Ku je, nuk t’shoh,mendonme m’vra ngadal,nuk t’shoh o plak dinak,mendont’me sundosht’lidhun n’lak.S’mbon gjâ, o plak,vuj prej t’rrahunaveshenjat n’ftyr mi lên,por n’shpirt nuk prek.Je i eger, bish,si ti as humnera s’mân,çorr, i pa zemer e i pa fjal.Lufta jote o djall Kronos,ka me maru, ki me ‘dekn’burgun e t’perjetshmes m’retni.Kairos âsht emni saj,ku perjetshmja […]
Zbeh

I Tërhiqen, nuk ikin, luajnë artin e mungesës.Hapësira bahet altari i tyne,dhe justifikimet, himnet qi këndojnë.Panikosesh,kapesh pas skajeve t’asaj që dikur ishte,por sa ma shumë afrohesh,aq ma shumë treten,nji horizont i pakapshëm. II Kujtimi—e vërteta që e quaje t’pandryshueshme—përkulet, thyhet nën vështrimin e secilit.Mohojnë, jo vetëm veprën,por edhe andrrën vetë,sikur premtimi kurrë s’ka eksiztu,sikur ishte […]
Liria

liria m’skllavnoi mendjen në err’sinë e gjithëdijshmit; liria m’drejtoj zemrën n’poshtërsinë e pushtetit; liria m’lëshoi shpirtin n’mëshirën e kiametit!!!
Artikull i pafund

Dita e g’jat, sa shpresa e fjaleve te bukura pafundsia e saj liron jehonë dhimbje n’kambët e mija. Pritje! Ndoshta dikush ka me e mallkue e dikush me e beku, ku ta di? E errta, pritje! N’hapsinën e saj, m’trajton si skllav, n’përjetësi!

Pupël

Drit’z

Kapitullni ishte vargu,
shkputun prej shtigjeve
t’madhnis t’shpirtit tand.

Mi ujt vnoj kujtimin,
asht aq i kthjellt e i thell
saqi harresen harron.

Varg t’g’jat shkputa,
n’at shteg ku shpirti,
t’pushoi mi t’verteten
qi gjithmon do ta kumtoj.

Leave a Reply Cancel reply